Εισαγωγή

Το ξέρω πως μπορεί αυτό το γράμμα να μη μοιάζει με τα άλλα γράμματα

γιατί αλλάξανε τόσα, 

όλα όμως άλλαξαν με την καλή έννοια. 

Ζω κάτι θαυμάσιο και θέλω να σ’ το δείξω να το δεις. 

Στέκομαι έκθαμβη σαν το μικρό παιδί, 

άφωνη, και κοιτάζω κάτι Θεόρατους Αγαθούς  

που το παίζουν άνθρωποι και κάνουν δυνατά τ’ αδύνατα

τώρα που χαλάει ο κόσμος,

για να το δουν κάτι αγαθιάρηδες άνθρωποι σαν εμένα

και σαν τον γιο μου, μπορεί και σαν κι εσένα,

για να το δουν…πως γίνεται. 

Στην άλλη άκρη του κόσμου υπάρχει μια γεννήτρια,

που πάω και τη βλέπω με τα μάτια μου,

Δίνει ρεύμα παντού, 

και ό,τι προσευχήθηκε ποτέ 

ο κάθε πικραμένος, 

και ό,τι ευχήθηκε η κάθε μάνα

ανήμπορη και να ταϊσει ακόμη τα παιδιά και να τα γιάνει

απ’την αρρώστια την κακιά,

κι ό,τι λαχτάρησε κάθε παιδί στα πιο τρελά του όνειρα,

γίνεται πράξη.

Κι ό,τι οραματίστηκε ποτέ ο κάθε γνήσιος άνθρωπος,

ο κάθε ποιητής,

ο κάθε ελεύθερος που ήθελε όλοι νά ‘ναι ελεύθεροι,

κι αυτό γίνεται πράξη. 

Τώρα που χαλάει ο κόσμος…

to know how…

Δεν ξέρω ούτε πού να σε βρω, ούτε τίποτα.

 Μόνο ότι μου φαίνεται πως με ψάχνεις 

κι ότι μόνο σε ‘σένα μπορώ να τα πω όλα.

Κι αν αυτό που ψάχνεις δεν είμαι εγώ,

αλλά αυτό που φέρω κι αυτό που είχα για ‘σένα στην καρδιά μου,

εύχομαι να συναντήσεις άνθρωπο τέτοιον 

και να το βρεις αυτό που ψάχνεις και να μη φοβάσαι.

Μη φοβηθείς την αλήθεια, ούτε το ωραίο, μη φοβηθείς το καλό.

"Σε μια μικρή ακρογιαλιά, μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου, περίμενε να περάσουν οι μέρες για το ταξίδι,

κι ας ήξερε πως το ταξίδι είχε ήδη ξεκινήσει από καιρό. 

Δεν ήξερε από blog, ούτε τώρα ξερει.

Έχει όμως ωραίες ιστορίες να  σου πει, και μια ευχή …

Να ξέρει ο καθένας που φιλοξενούν τα μάτια του τούτα τα γραπτά, πως αυτή εδώ του μιλάει κατάψυχα.

Του μιλάει στην καρδιά του απευθείας και εύχεται αυτή η ήσυχη χαρά, αυτή η ευγνωμοσύνη που ζει τώρα που η ζωή της δείχνει μια όψη της ωραία και καλή, να γίνει κτήμα του καθενός και να μοιραστεί και να αυγατίσει όπως η φλόγα στη Λαμπρή.

World Cultural Festival, Day 15, Lebanon"

Σε χαιρετώ και σε χαιρετίζω από τη Γέφυρα του Αδάμ,

μέρες χρονιάρες.

*Μαρία