Φτάσαμε στη Bangalore 1η Οκτώβρη. Στο ´Ασραμ κορυφωνόταν οι εορτασμοί του Navarathri, μιας από τις σημαντικότερες γιορτές των Ινδών, διάρκειας 10 ημερών. Στο δεκαήμερο αυτό, τιμούν καθημερινά και μια διαφορετική όψη της Μητέρας Θεάς.
Στο διάστημα αυτό, οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ ήταν σε παύση, μιας και οι ημέρες ήταν γεμάτες από τις λειτουργίες των παραδοσιακών εορτασμών. Από το ξημέρωμα μέχρι νωρίς το μεσημέρι λάμβαναν χώρα η Athi Rudra Maha Yagna και η Durga Puja, πανάρχαια τελετουργικά, με το πρώτο, μια Βεδική τελετουργία μεγάλου μεγέθους, λαμπρότητας και σημαντικότητας.
Αποτέλεσμα της τέλεσης όλων αυτών των λατρευτικών τελετουργικών, προς εξευμένιση της Θεότητας και συμφιλίωσης μαζί της, είναι τα πολλά και διάφορα δώρα από τους ουρανούς, κατ’όσον φαίνεται, συχνά περίεργα, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι, ενώ η ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το Ashram είναι ένας άνυδρος τόπος, τα τελευταία 15 χρόνια που τελούνται ανελλιπώς οι λειτουργίες αυτές, οι βροχές είναι πρωτοφανώς πολλές, τόσες ώστε στο Sathya Sai Grama χρειάζεται να κατασκευάζουν όλο και περισσότερες δεξαμενές για την αποθήκευση του βρόχινου νερού.
Στις 2 Οκτώβρη, οι εορτασμοί κορυφώθηκαν με την Dushera, την νίκη του αγαθού και του δίκαιου έναντι του μοχθηρού και του φαύλου. Την ίδια ημέρα έγιναν και οι εγκαινιασμοί του Ναού Uma Maheswara, ενός μικρού αλλά πανίερου και πανέμορφου σαν στολίδι ναού μέσα στο Sai Grama.
Tην επομένη, θα ξαναξεκινούσε το World Cultural Festival των 100 ημερών, για την επέτειο των 100ων Γενεθλίων του Swami. Στους εορτασμούς αυτούς συμμετείχαν 100 χώρες, με την κάθε μία να παρουσιάζει την κουλτούρα, τις μουσικές και το θέατρό της, την κουζίνα της, την ανθρωπιστική της δράση και τους ανθρώπους της, αλλά και τις δυσκολίες της και τους τρόπους που τις παλεύει.
Το μέγεθος της διοργάνωσης είναι αδιανόητο, για τις ταχύτητες, τον τεράστιο αριθμό των καλλιτεχνών που συμμετείχαν, με κάποιες από τις χώρες αυτές να δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν βίζα για να ταξιδέψουν στην Ινδία και να παρευρεθούν οι αποστολές της, λόγω κυρίως δύσκολων πολιτικών συγκυριών. Σημειωτέον ότι όλα αυτά τα έτρεξε μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Ούτε ένα event δεν αναβλήθηκε, ούτε ακυρώθηκε.
Όσο για τo πώς φιλοξενήθηκαν όλα αυτά τα άτομα, όπως και και άλλοι, απλοί ανθρώπων που βρέθηκαν εκεί λόγω της αγάπης τους για τον Σουάμι, για όλο αυτό το διάστημα, κάτι για το οποίο έχω προσωπική πείρα, δεν νομίζω ότι θα βρω εύκολα λόγια για να το περιγράψω. Είναι κάτι κοντά σε αυτό που λέμε στην Κρήτη, ‘Πολύ μερακλήδες!’.
Από τις κατοικίες που παραχωρήθηκαν μέχρι το φαγητό και τη μεταφορά με οχήματα που ήταν στην διάθεση των ανθρώπων δωρεάν όλη την ημέρα, κάποιες φορές ως αργά το βράδυ, όλα σε έκαναν να νιώθεις ότι όντως αυτοί που σε φιλοξενούν είναι φίλοι καλοί και συγγενείς αγαπημένοι που χαίρονται με την παρουσία σου.
Το Φεστιβάλ σαν διοργάνωση ήταν ακριβώς έτσι όπως το χαρακτήρισαν χαριτολογώντας, “Σαν να οργανώνεις κάθε μέρα έναν τεράστιο γάμο!”
Για την ομάδα δε που δούλευε νυχθημερόν, τις ομάδες συντονισμού, των ΜΜΕ, την οργανωτική ομάδα και άλλες, ήταν ακριβώς όπως το περιέγραψε ένας Αυστραλός cameraman, “Είναι σαν να τρέχεις μαραθώνιο, αλλά με ταχύτητα κούρσας 100 μέτρων”.
Useful links:
Sri Madhusudan Sai Global Humanitarian Mission
One World One Family World Cultural Festival 2025
Add comment
Comments