Κάτω από τη σκιά ενός δέντρου στο Doddabele, έναν μικρό οικισμό στα περίχωρα της Μπανγκαλόρ, προσφέρονταν καθημερινά γεύματα σε πενήντα παιδιά. Σε λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια, αυτή το ήσυχο ξεκίνημα άνθισε και εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο πρόγραμμα ενισχυμένου πρωινού γεύματος στον κόσμο, προσφέροντας σήμερα ένα θρεπτικό πρωινό σε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια παιδιά καθημερινά!
Το 2012 ξεκίνησε κάτι βαθιά σημαντικό, με τον πιο ταπεινό τρόπο. Μία από τις πιο εμπνευσμένες πρωτοβουλίες του Οργανισμού OWOF —το Πρόγραμμα Annapoorna— γεννήθηκε ως μια προσπάθεια παροχής πρωινού, ξεκινώντας μόνο με ένα ζευγάρι, τον Anand και τη Radhika, μαζί με μια μικρή ομάδα φίλων και τη διαρκή καθοδήγηση και υποστήριξη του Γκουρού σε κάθε βήμα.
Υπό την αδιάκοπη παρουσία και καθοδήγηση του Sadguru Sri Madhusudan Sai, το πρόγραμμα θεμελιώθηκε πάνω σε ένα όραμα απλό στη διατύπωση, μα ισχυρό στη δυναμική του:
"Κανένα παιδί δεν ξαναπάει στο σχολείο πεινασμένο, ποτέ!"
και ιδιαίτερα τα παιδιά αγροτικών και φτωχών περιοχών.
Για να κατανοήσει κανείς το βάθος αυτής της προσφοράς, πρέπει να σταθεί λίγο στις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών που συνάντησαν οι εθελοντές του Annapoorna. Τα παιδιά αυτά προέρχονται από πολύ φτωχές οικογένειες. Πριν ακόμη χαράξει, οι γονείς τους φεύγουν για δουλειά —συνήθως για να εργαστούν στα χωράφια— και επιστρέφουν μόνο αργά το απόγευμα. Η μητέρα ετοιμάζει ένα λιτό γεύμα ρυζιού και η μέρα τελειώνει μέσα στην εξάντληση. Το επόμενο πρωί, τα παιδιά ξεκινούν ξανά για το σχολείο με άδειο στομάχι, παραμένοντας νηστικά μέχρι το απόγευμα. Πολλά λιποθυμούσαν μέσα στην τάξη από υποσιτισμό, ενώ άλλα σταματούσαν εντελώς να πηγαίνουν σχολείο.
Ο ερχομός της μικρής ομάδας εθελοντών έφερνε μαζί της και τις μυρωδιές του ζεστού φαγητού, κάτι που προσέλκυε τα παιδιά αυτά στον πάγκο που προσφερόταν το πρωινό, κι έτσι σιγά-σιγά, με ένα παρουσιολόγιο, με ατομικές ταυτότητες που δόθηκαν στα παιδιά, αλλά κυρίως με την σταθερή, καθημερινή παρουσία και τη ζεστή ανθρώπινη προσέγγιση, τα παιδιά αυτά επέστρεψαν στο σχολείο και, συν τω χρόνω, ευτυχώς σταμάτησαν τα φαινόμενα των λιποθυμιών, η απόδοση και η συμμετοχή των μαθητών στα μαθήματα αυξήθηκε θεαματικά, και το κυριότερο τα παιδιά ήταν πιο υγιή και πιο ζωηρά.
Ακολουθούν οι μαρτυρίες των διευθυντών δύο σχολείων λίγο καιρό μετά το ξεκίνημα του προγράμματος:
"Τα παιδιά έχουν πλέον δείξει σαφή βελτίωση στις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις. Η συμμετοχή τους έχει αυξηθεί και η γενική τους υγεία έχει επίσης βελτιωθεί», ανέφερε ένας διευθυντής σχολείου.
"Στο παρελθόν, κάποια από τα παιδιά μας λιποθυμούσαν ή κάθονταν κάτω κατά τη διάρκεια της πρωινής προσευχής. Αυτό πλέον έχει σταματήσει εντελώς. Κάθε μέρα, αυτοί οι εθελοντές έρχονται για να σερβίρουν τα παιδιά μας και η αφοσίωσή τους μάς εμπνέει βαθιά. Ελπίζω ειλικρινά αυτή η πρωτοβουλία να φτάσει σε κάθε σχολείο», ανέφερε ο Διευθυντής του Δημόσιου Δημοτικού Σχολείου Bodaganahalli, Chikkaballapur, Karnataka.
Ο Διευθυντής του Δημόσιου Δημοτικού Σχολείου Tippenahalli, Chikkaballapur, προσθέτει:
«Οι περισσότεροι γονείς των μαθητών μας φεύγουν νωρίς το πρωί για δουλειά. Αυτό το πρόγραμμα πρωινού όχι μόνο θρέφει τα παιδιά σωματικά, αλλά τα παρακινεί και προς την εκπαίδευση. Νιώθω ότι απορροφούν ανθρώπινες αξίες απλώς παρακολουθώντας αυτή την καθημερινή πράξη προσφοράς. Είμαι βέβαιος ότι θα τα εμπνεύσει να υπηρετήσουν και εκείνα την κοινωνία όταν μεγαλώσουν.
Έχουμε αναπτύξει έναν δεσμό αδελφικής αγάπης με τους εθελοντές του Annapoorna. Συνεργαζόμαστε στενά και η ομάδα ανταποκρίνεται άμεσα στις ανησυχίες και τις προτάσεις μας. Το γεγονός ότι αφιερώνουν χρόνο κάθε πρωί πριν πάνε στα γραφεία και τις επιχειρήσεις τους έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στα νεαρά μυαλά αυτών των αυριανών πολιτών. Εμπνευσμένα από αυτή την προσφορά, πολλά παιδιά εκφράζουν πλέον ανοιχτά την επιθυμία να προσφέρουν και τα ίδια υπηρεσία όταν μπουν στην επαγγελματική ζωή.»
Στο επόμενο άρθρο, θα κάνουμε μια περιήγηση στην πολυεπίπεδη ανάπτυξη του Προγράμματος Annapoorna και θα δούμε κάτι που προσωπικά με συγκίνησε και με ενθουσίασε. Θα δούμε τον άκρως εύστοχο τρόπο που ανταποκρίνονται σε ένα πρόβλημα, γνωστό ως «κρυφή πείνα».
Μόνο οι Μαμάδες σκέφτονται τέτοια πράγματα...
Συνεχίζεται…
*******************************************************************************************************************************
Αυτά και άλλα παρόμοια ομόρφαιναν τη σκέψη μου με μια ήρεμη τρυφερότητα, και το πρόσωπό μου με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο, τόσο όσο να μη σπάσει το αίσθημα αυτό που φέρνει μια πράξη σεμνής ανθρωπιάς και μεγάλου οράματος. Περπατούσα στους υπέροχους κήπους και τα αίθρια ενός τόπου καθαγιασμένου και μυστήριου και ήμουν χαρούμενη και ήσυχη, και να παρατηρώ χιλιάδες πρόσωπα από τόσα διαφορετικά μέρη, με τόσες πολλές ιστορίες, εμπειρίες, όνειρα και δυσκολίες, και όλους αυτούς τους ανθρώπους να τους ενώνει ένα ίδιο πράγμα. Η αγάπη τους προς το ίδιο πρόσωπο.
To World Cultural Festival ξεδιπλωνόταν σε πλήρη ανάπτυξη.
Εβδομάδα 2: Ουγκάντα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σλοβενία, Βοσνία -Ερζεγοβίνη, Μονγκολία.
Επίσης μια πολύ γεμάτη και άκρως ενδιαφέρουσα εβδομάδα με υπέροχες μουσικές από την Αφρική, από τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια, από την Ανατολική Ασία.
Οι ομιλητές, ο ένας πιο παθιασμένος από τον άλλον. Ακούσαμε πώς μπορεί το άτομο να βιώσει τον εαυτό του από ‘μέρος ενός όλου’ στο ‘ίδιο το όλον’, μέσα από την τέχνη της απάρνησης. Απάρνησης τίνος; Της επιθυμίας του ατόμου να είναι ‘μέρος ενός όλου’ την οποία αντικαθιστά η φιλοδοξία να βιώσει τον εαυτό του ως ‘το ίδιο το όλον’.
Ακούσαμε πώς ο πόνος και η θλίψη, με μια στάση υπευθυνότητας εκ μέρους του ατόμου, μπορούν να γίνουν μέσα προόδου, και πώς μια χώρα στην μια άκρη του κόσμου μπορεί να εμπνεύσει με την αγαθή της δράση αισθήματα ασφάλειας και αδελφικής αγάπης σε μια άλλη μια χώρα, στην άλλη άκρη του κόσμου.
Παρεβρεθήκαμε στους εορτασμούς του Swarna Gowri Vratha, μια γιορτή κατά την οποία λατρεύεται η Θηλυκή Όψη της Θεότητας και η παρακαταθήκη μιας ευδαιμονίας που πηγάζει από την λατρεία της Θεάς και από την κοινωνία μαζί της.
Η δεύτερη γιορτή ήταν το Ganesh Chaturthi, κατά την οποία τιμάται μια από τις σημαντικότερες Θεότητες που συναντάμε στο Πάνθεον των παραδόσεων της Ινδίας, του Sri Ganesha, που λατρεύεται ακόμα και από τους Θεούς, ως ο πρώτος πριν από κάθε εγχείρημα ή εργασία, πνευματική και μη, ως εκείνος που παραμερίζει τα εμπόδια. Τον επικαλούνται πριν από κάθε νέο ξεκίνημα, για την καθαρότητα της σκέψης και την αρμονία του βίου.
Είθε η χάρη του να είναι πάνω σας, πάνω στο έργο τούτο και πάνω και σε μένα.
Useful links:
annapoorna.org.in
Sri Madhusudan Sai Global Humanitarian Mission
One World One Family World Cultural Festival 2025
Add comment
Comments